மழை பற்றிய பகிர்தல்கள் !!!!!!

மழை பற்றிய பகிர்தல்கள் தொகுப்பை முதன்முதலாக எப்போது வாசித்தேன் என்று நினைவில் இல்லை.. நிச்சயமாக ஒரு பத்து வருடங்கள் இருக்கலாம். அந்த காலகட்டத்தில் மீண்டும் மீண்டும் வாசித்த தொகுப்புகளில் அதுவும் ஒன்று. ஒரு நீண்ட இடைவெளிக்கு பிறகு திரும்பவும் ஒரு விஷயத்திற்கு போவது அச்சுறுத்தும் ஒரு செயல்பாடு. நாமும், அந்த விஷயமும் வெகுதூரம் கடந்திருப்போம்.

மழை பற்றிய பகிர்தல்கள் குறித்த எனது ஆரம்பகால பிம்பங்களை கலைத்து போட விரும்பாமல் பல வருடங்களாக அந்த தொகுப்பிற்குள் மீண்டும் நுழையாமல் இருந்தேன். ஆனால் மொழிபெயர்க்க வேண்டும் என்கிற நெடுநாள் ஆவல் காரணமாக நேற்று மீண்டும் வாசித்த போது, எனது பயங்கள் அர்த்தமற்றவையாக தோன்றின. தொகுப்பின் பெரும்பாலான கவிதைகள் இப்போதும் மனதுக்கு நெருக்கமானவையாக இருக்கின்றன. இனி எப்போதும் இருக்கும்.

யதார்த்தத்தின் வலி தோய்ந்த கவிதைகள் பிருந்தாவினுடையது. காத்திருத்தல், பிரிவுத்துயர், மழை, சந்திப்பின் சுவாரஸ்யங்கள் என்று பெரும்பாலும் வழமையான விஷயங்களையே கவிதைகளாக்கியிருந்தாலும் யதார்த்தத்தின் தூரிகைக்கொண்டு அவற்றை புதிய வர்ணங்களில் தீட்டியிருக்கிறார். பெண்ணுணர்வை எவ்வித ஒப்பனையுமின்றி முன்வைக்கின்றன பிருந்தாவின் கவிதைகள். பறத்தலுக்கான எத்தனிப்புகளை துறக்கச் செய்து, நாம் மறந்த நடை பழக்கும் கவிதைகள். நடை என்பதே சிறகுகளற்ற ஒரு பறத்தல்தானே?

Image

மனதுக்கு நெருக்கமான சில கவிதைகளின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு..

 

     I cross the blue, not as a bird

 

That, I

Encompass all the distances

That I

Reach the zenith

By holding the air

That I fly across

The heights

From my roots

That, I am

For you.

I however

Walk, my foot firmly on the ground

You are not surprised.

A flight

Is not mighty enough to tear a blue.

It merely crosses the blue.

2

Your words

Promising a visit

Remain warm in me

Minutes pass by

Like fallen leaves,

And I turn into one.

The moon is here.

In blooming sheen,

The stars too.

You never come.

Like the rain I waited for.

 

 

3

ME and them

 

While I think

That I go deep and deep,

They say

That I drown.

4

A few notes on the rain

 

The evening has arrived,

Ahead of its time, today.

The Sun has left

After exhausting all its warmth.

Unwilling to

Wake my sister from

Her deep slumber,

I sit

with few brown sheets

To write for you.

While I write

About what

This unusual summer rain

Does to me,

the winds take away

a few sheets

and put them in rain.

I envelop

My words soaked in rains

And send it across.

Beyond the blurred words,

Feel the rain, the scent of the earth.

5

I wish to

Share your solitudes

Without being conscious.

Like your breath,

In you.

6

Your nuanced looks,

Seem like

They start from the piercing

Edge of a needle.

The sun might burn

In its brightness.

The black eyes,

Like a deep sea.

Close your eyes

For sometime.

Let me

Think

beyond them.

Advertisements

One comment

  1. Jagannathan · ஜூன் 16, 2013

    “ME and them

    While I think

    That I go deep and deep,

    They say

    That I drown.//,

    A few notes on the rain//

    Very nice.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s